• W

    Pochodzenie:

    WAGARY

    (łac. vagari – włóczyć się) 1. ucieczka ucznia z zajęć lekcyjnych 2. samowolna i nieuzasadniona nieobecność w szkole

  • W

    Pochodzenie:

    WAGANT

    (łac. vagans, vagantis – wędrujący) aktor należący do wędrownej grupy średniowiecznej

  • W

    Pochodzenie:

    WAGABUNDA

    (łac. vagabundus – wędrowny) podróżnik, włóczęga, obieżyświat

  • W

    Pochodzenie:

    WADIUM

    (łac. vadium) kaucja wpłacana jako poręczenie spełnienia warunków umowy

  • W

    Pochodzenie:

    WADERA

    (białorus. wadyra – wilczyca) samica wilka, wilczyca

  • W

    Pochodzenie:

    WADEMEKUM

    (łac. vade me cum – chodź ze mną) poradnik, przewodnik, książka zawierająca podstawowe informacje z jakiejś dziedziny

  • W

    Pochodzenie:

    WACHTA

    (niem. Wachta) 1. część załogi pełniąca w określonym czasie służbę na statku 2. czas, w którym część załogi pełni służbę na statku

  • W

    Pochodzenie:

    WACHMISTRZ

    (niem. Wachtmeister) podoficer kawalerii od XVIII w. do czasów II wojny światowej

Copyright © 2012 Słownik Wyrazów Obcych