• B

    Pochodzenie:

    BEJ

    (tur.) tytuł szlachecki w Turcji

  • B

    Pochodzenie:

    BASAŁYK

    (tur. basałyk – bicz zakończony ołowianą kulką) 1. ślad po uderzeniu batem 2. przest. psotnik, nicpoń

  • A

    Pochodzenie:

    ARKAN

    (tur.) długi sznur, zakończony pętlą, stosowany do chwytania zwierząt

  • A

    Pochodzenie:

    AGA

    (tur. dosl. starszy brat) 1. tytuł grzecznościowy w niektórych krajach muzułmańskich – „pan” 2. hist. stopień wojskowy w sułtańskiej Turcji 100 acetate

  • U

    Pochodzenie:

    UŁAN

    (tur. ogalan – chłopiec) wojsk. żołnierz kawalerii, istniejącej od wieku XVIII do połowy wieku XX

  • T

    Pochodzenie:

    TABOR

    (tur. tabur – obóz) 1. zbiór pojazdów jednego rodzaju, używanych do przewozu ludzi i rzeczy 2. grupa wspólnie wędrujących i mieszkających ludzi 3. hist. obóz warowny, którego obszar wyznaczają poustawiane wozy

  • S

    Pochodzenie:

    SAFIAN

    (od tur. sachtian) bardzo cienka i miękka skóra koźla, dawniej stosowana m.in. do wyrobu cholewek od butów, dzisiaj wykorzystywana przy produkcji okładek do książek, pokryć mebli

  • R

    Pochodzenie:

    RAKI

    (tur.) rodzaj wódki tureckiej ze sfermentowanych rodzynek, posiadającej zapach anyżku

  • R

    Pochodzenie:

    RACHATŁUKUM

    (tur. rahatlokum) słodka potrawa popularna na Bliskim Wschodzie, mająca postać masy owocowej z dodatkiem bakalii

  • P

    Pochodzenie:

    PADYSZACH

    (tur. padiszah) tytuł, którym określa się władcę Afganistanu oraz szacha Iranu, przysługujący również sułtanom tureckim

    • Strona 1 z 2
    • 1
    • 2
    • >

Copyright © 2012 Słownik Wyrazów Obcych