turecki

Wyrazy Obce

  • BEJ

    (tur.) tytuł szlachecki w Turcji

  • BASAŁYK

    (tur. basałyk – bicz zakończony ołowianą kulką) 1. ślad po uderzeniu batem 2. przest. psotnik, nicpoń

  • ARKAN

    (tur.) długi sznur, zakończony pętlą, stosowany do chwytania zwierząt

  • AGA

    (tur. dosl. starszy brat) 1. tytuł grzecznościowy w niektórych krajach muzułmańskich – „pan” 2. hist. stopień wojskowy w sułtańskiej Turcji 100 acetate

  • UŁAN

    (tur. ogalan – chłopiec) wojsk. żołnierz kawalerii, istniejącej od wieku XVIII do połowy wieku XX

  • TABOR

    (tur. tabur – obóz) 1. zbiór pojazdów jednego rodzaju, używanych do przewozu ludzi i rzeczy 2. grupa wspólnie wędrujących i mieszkających ludzi 3. hist. obóz warowny, którego obszar wyznaczają poustawiane wozy

  • SAFIAN

    (od tur. sachtian) bardzo cienka i miękka skóra koźla, dawniej stosowana m.in. do wyrobu cholewek od butów, dzisiaj wykorzystywana przy produkcji okładek do książek, pokryć mebli

  • RAKI

    (tur.) rodzaj wódki tureckiej ze sfermentowanych rodzynek, posiadającej zapach anyżku

  • RACHATŁUKUM

    (tur. rahatlokum) słodka potrawa popularna na Bliskim Wschodzie, mająca postać masy owocowej z dodatkiem bakalii

  • PADYSZACH

    (tur. padiszah) tytuł, którym określa się władcę Afganistanu oraz szacha Iranu, przysługujący również sułtanom tureckim

  • NAMAZ

    (tur.) muzułmańska modlitwa odmawiana pięciokrotnie w ciągu dnia

  • JASYR

    (tur. esir) 1. niewola u Turków i Tatarów 2. jeńcy zwracani za okup lub sprzedawani