Pochodzenie wyrazu: S

ŚWITA

(fr. suitę – orszak) hist. orszak towarzyszący władcy

ŚRUT

(niem. Schrot) małe, ołowiane kulki używane jako pocisk w broni myśliwskiej

ŚLUZA

(niem. Schleuze) 1. ś. wodna – urządzenie umożliwiające łączność między zbiornikami wodnymi o różnych poziomach wody 2. ś. powietrzna –… Czytaj więcej »ŚLUZA

SAFIAN

(od tur. sachtian) bardzo cienka i miękka skóra koźla, dawniej stosowana m.in. do wyrobu cholewek od butów, dzisiaj wykorzystywana przy… Czytaj więcej »SAFIAN

SAFARI

(suahili z ar. — safara – podróżować) 1. afrykańska wyprawa myśliwska lub krajoznawcza 2. strój uszyty na wzór ubrania noszonego… Czytaj więcej »SAFARI

SADYZM

(D. A. F. de Sade – nazwisko pisarza francuskiego) 1. psych. dewiacja seksualna, polegająca na zadawaniu partnerowi bólu, w celu… Czytaj więcej »SADYZM

SADYBA

(ukr.) siedziba, miejsce zamieszkania

SACRUM

[czyt. sakrum] (łac. rzecz święta) sfera świętości, boskości, wzniosłości

SACHEM

(ang.) określenie wodza Indian z Ameryki Północnej, przede wszystkim plemion algonkińskich

SABOTAŻ

(fr. sabotage) 1. umyślne dezorganizowanie pracy poprzez złe wykonywanie czynności lub niszczenie maszyn 2. tajemne działanie służące uniemożliwieniu wykonania jakiegoś… Czytaj więcej »SABOTAŻ