Pochodzenie wyrazu: łacina

BILATERALNY

(łac. latus, lateris – bok, strona) dwustronny

BILANS

(łac. bilanx – waga o dwóch szalach) 1. sprawozdanie finansowe instytucji obejmujące pewien okres 2. stosunek zysków i strat; podsumowanie

BICEPS

(łac. biceps – dwugłowy) dwugłowy mięsień ramienia łączący staw barkowy z łokciowym

BIBA

(łac. bibere – pić) pot. przyjęcie alkoholowe, libacja

BENE MERENTI

(łac. dosł. dobrze zasługującemu) medal przyznawany za specjalne zasługi

BENEFICJUM

(łac. beneficium – dobrodziejstwo, przywilej) 1. w średniowieczu – nadanie gruntu WASALOWI 2. urząd kościelny związany z dochodami, np. probostwo

BENEDYKCJA

(od łac. benedicere – błogosławić) określenie błogosławieństwa występujące w Kościele rzymskokatolickim

BEATYFIKACJA

(łac. beatificado, od beatus – błogosławiony) uznanie przez papieża osoby zmarłej za błogosławioną i zezwolenie na jej kult

BARON

(z łac. baro, baronis – najemny żołnierz) 1. w średniowieczu – bezpośredni WASAL króla 2. tytuł szlachecki

BARBAKAN

(łac. barbacana) okrągła budowla ze strzelnicami, położona przed mu- rami miasta, broniąca dostępu do bramy